Kodeks

pracy

PO ZMIANACH

Stan prawny na 5 czerwca 2007 r.


Art. 229. [Badania lekarskie]

§ 1. Wstępnym badaniom lekarskim podlegają:

1) osoby przyjmowane do pracy,

2) pracownicy młodociani przenoszeni na inne stanowiska pracy i inni pracownicy

przenoszeni na stanowiska pracy, na których występują czynniki szkodliwe

dla zdrowia lub warunki uciążliwe. Badaniom wstępnym nie podlegają jednak

osoby przyjmowane ponownie do pracy u danego pracodawcy na to samo stanowisko

lub na stanowisko o takich samych warunkach pracy, na podstawie kolejnej

umowy o pracę zawartej bezpośrednio po rozwiązaniu lub wygaśnięciu

poprzedniej umowy o pracę z tym pracodawcą.

§ 2. Pracownik podlega okresowym badaniom lekarskim. W przypadku niezdolności

do pracy trwającej dłużej niż 30 dni, spowodowanej chorobą, pracownik podlega

ponadto kontrolnym badaniom lekarskim w celu ustalenia zdolności do wykonywania

pracy na dotychczasowym stanowisku.

8

§ 3. Okresowe i kontrolne badania lekarskie przeprowadza się w miarę możliwości

w godzinach pracy. Za czas niewykonywania pracy w związku z przeprowadzanymi

badaniami pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia, a w razie przejazdu

na te badania do innej miejscowości przysługują mu należności na pokrycie kosztów

przejazdu według zasad obowiązujących przy podróżach służbowych.

§ 4. Pracodawca nie może dopuścić do pracy pracownika bez aktualnego orzeczenia

lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym

stanowisku.

§ 5. Pracodawca zatrudniający pracowników w warunkach narażenia na działanie

substancji i czynników rakotwórczych lub pyłów zwłókniających jest obowiązany zapewnić

tym pracownikom okresowe badania lekarskie także:

1) po zaprzestaniu pracy w kontakcie z tymi substancjami, czynnikami lub pyłami,

2) po rozwiązaniu stosunku pracy, jeżeli zainteresowana osoba zgłosi wniosek

o objęcie takimi badaniami.

§ 6. Badania, o których mowa w § 1, 2 i 5, przeprowadzane na koszt pracodawcy.

Pracodawca ponosi ponadto inne koszty profilaktycznej opieki zdrowotnej nad

pracownikami, niezbędnej z uwagi na warunki pracy.

§ 7. Pracodawca jest obowiązany przechowywać orzeczenia wydane na podstawie

badań lekarskich, o których mowa w § 1, 2 i 5.

§ 8. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem Pracy

i Polityki Socjalnej określi w drodze rozporządzenia:

1) tryb i zakres badań lekarskich, o których mowa w § 1, 2 i 5, oraz częstotliwość

badań okresowych, a także sposób dokumentowania i kontroli badań lekarskich,

2) tryb wydawania i przechowywania orzeczeń lekarskich do celów przewidzianych

w Kodeksie pracy i w przepisach wydanych na jego podstawie,

3) zakres profilaktycznej opieki zdrowotnej, o której mowa w § 6 zdanie drugie,

4) dodatkowe wymagania kwalifikacyjne, jakie powinni spełniać lekarze przeprowadzający

badania, o których mowa w § 1, 2 i 5, oraz sprawujący profilaktyczną

opiekę zdrowotną, o której mowa w § 6 zdanie drugie.




ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 30 maja 1996 r.

w sprawie przeprowadzenia badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej

opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów

przewidzianych w Kodeksie pracy.


(Dz. U. z dnia 25 czerwca 1996 r.)

Na podstawie art. 179 § 4 i art. 229 § 8 Kodeksu pracy zarządza się, co następuje:




3. Lekarz przeprowadzający badanie profilaktyczne dokonuje w dokumentacji medycznej

pracownika opisu badania oraz wpisu treści orzeczenia.

4. Orzeczenia lekarskie są wydawane w formie zaświadczeń:

1) według wzoru określonego w załączniku nr 2 do rozporządzenia, jeżeli orzeczenie

dotyczy przypadków wymienionych w § 1 ust. 1 pkt 4 lit. a) i e),

2) według wzoru określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia, jeżeli orzeczenie

dotyczy przypadków wymienionych w § 1 ust. 1 pkt 4 lit. b)-d), f) i g).

5. Zaświadczenia, o których mowa w ust. 4, lekarz przeprowadzający badanie

profilaktyczne przekazuje pracownikowi i pracodawcy


7. Badania profilaktyczne pracowników, u których na stanowisku pracy nie stwierdzono

występowania czynników szkodliwych dla zdrowia lub warunków uciążliwych, wymienionych

we wskazówkach metodycznych, o których mowa w § 2 ust. 1, mogą przeprowadzać również

lekarze posiadający specjalizację w dziedzinie medycyny ogólnej lub medycyny rodzinnej.


Szczegóły Rozporządzenie  można znależ w INTERNETOWY SYSTEM AKTÓW PRAWNYCH

wpisując (ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA I OPIEKI SPOŁECZNEJ

z dnia 30 maja 1996 r.) na stronie http://isip.sejm.gov.pl/prawo/index.html