Przystąp do Nas Dzięki Tobie Możemy Więcej
 Dobre Oferty Pracy     Dzwoń jak za darmo     Poradnik chorobowego           Poradnik chorób zawodowych-Kontakt  - Statut - Radcy prawni   Nasze uprawnienia -Jak wyliczyć swoje wynagrodzenie -    Forum Dyskusyjne  Zapraszamy- Kursy Walut NBP  Archiwum Sondy  Porównanie wykres

Nowe Strony Seakingnszz

Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Seaking Poland Ltd sp z o.o.

Główna    01  2   

licznik

Strona istnieje od 14 Maja 2007

KODEKSYpdf
Skład Komisji
Ilość związkowców
 Program Działania na 2007
 Dokumenty
Bilans

Budżet  na 2007

Deklaracja

Biuletyn Krajowy

 Biuletyn Regionalny

Biuletyn Zakł owy
Nr 1

Nr2

Nr 3
fundusz socjalny

Odpis na zakładowy fundusz

Kwota odpisu 2007

Propozycja NSZZ

ŚWIADCZENIE
URLOPOWE

Kasa do ręki

NAPISZ SWOJĽ OPINIĘ

Imprezy Związkowe

Ciekawe Strony

Najtańsze rozmowy

Wykaz i koszt połączeń
 Kontakt

Telefonfax

tel:0673504116
 fax:0673504117
 kom. 513057704


    Moje Gadu-Gadu


skype:
seakingnszz Status skype 
My status

PZU składka 

Radcy prawni

Biuro Konsultacyjno-
Negocjacyjne

Ustawa o związkach zawodowych

Rada pracowników Ustawa  

Porozumienie

Karty Rabatowe

Nasze uprawnienia

SIEDZIBA ZARZĽDU 
REGIONU 
ul. Zamkowa 1/2 
61-768 Poznań 

Okręgowy Inspektorat Pracy w Poznaniu
Oddział w Pile
Od poniedziałku do piątku: 8.00 - 15.00   
ul. Sikorskiego 35
64-920 Piła
(0-67) 212-52-01


 Społeczna Inspekcja Pracy
Plan działania

USTAWA 
o  społecznej inspekcji
  pracy

Czasopisma BHP

SŁUŻBA PRACOWNICZA

Przyjaciel przy Pracy”

BEZPIECZEŃSTWO PRACY

CIOP

atest



NAPISZ

 Jeeli masz problemy z BHP  
 NAPISZ DO NAS
Do naszej dyspozycji mamy
Dział Prawny
Biuro Konsultacyjno - Negocjacyjne

Dział Rozwoju Związku
Dział Księgowości
Dział Informacjny

    elro Związki zawodowe Finlandii

Związki zawodowe w Finlandii

Niezależny Samorządny Związek Zawodowy "Solidarność" Zgodnie ze swoim statutem jest dobrowolna i samorządną, ogólnokrajową organizacją związkową  pracowników, emerytów, rencistów, bezrobotnych i innych osób, których żródłem utrzymania jest lub była praca zawodowa pod warunkiem, że osoby te są aktualnie członkami związku . Każdy kto nie   jest obojętny jego statusem zawodowym , powinien uświadomić sobie ,po co mu przynależeć  do

NSZZ "Solidarność"Seaking Poland LTD  sp z o. o.

                                              64-700 Czarnków          ul . Nowa  1b

Związek zawodowy daje prawo współdecydowania o statusie
Firmy

Mamy umocnienie prawne na

mocy ustawy z dnia 23 maja 1991r. o związkach zawodowych /Dz.U.nr55,poz.234

CZY WARTO ZAPISAĆ SIĘ DO ZWIĄZKU ZAWODOWEGO ?

Odpowiedz sobie sam 

Przynależność do związku wzmacnia go, a powinno nam na tym zależeć, aby silna była instytucja, która zabiega o nasze prawa i pilnuje ich przestrzegania.

Możliwości związków zawodowych wynikają w szczególności z liczby członków, poparcia udzielanego przez członków związku działaniom związkowym oraz ofiarnego i mądrego występowania osób prowadzących działania związkowe. Dopiero korzystny stan tych czynników prowadzi do tego, że wystąpienia związku nie są lekceważone. Każdy z nas jest odpowiedzialny za swój los. Lecz błędne jest mniemanie,że tylko własna zapobiegliwość jest wystarczający gwarancja dobrych warunków życia. Niekorzystne prawa i zasady zminimalizują  znaczenie nawet największej zapobiegliwości. Dlatego jest tak ważne, aby Związek zawodowy miał wpływ na kształtowanie warunków decydujących o sferze pracy. 1 to właśnie należy cenić, a nie okazjonalne upominki. Członkowie związku mają szczególnie silny wpływ na kierunki i rzetelność działań związkowych poprzez wybory swoich przedstawicieli. Dlatego z wielką odpowiedzialnością trzeba traktować wybory przedstawicieli do władz związkowych. Bardzo ważnym jest także, aby członkowie związku na co dzień wyrażali swoje poparcie lub sprzeciw wobec działań podejmowanych przez Związek W istotnych i trudnych sprawach masowe poparcie dla propozycji związku mojš zadecydowanie o ich przyjęciu.

Włączenie się w nurt związkowy oraz świadomość  wśród członków związku omawianych tu uwarunkowań zadecyduje czy Związek zawodowy będzie liczącym się partnerem w życiu zakładowym i społecznym, mającym wpływ na poprawę warunków życia. Jeżeli związki zawodowe nie będą miały takiego wpływu, to kto zadba o los naszych pracowników i warunki ich pracy?"

Ochrona związkowca w razie zwolnień grupowych – wypowiedzenie warunków pracy i płacy
Wyrok SN z 19.4.2006 r., II PK 287/05
Tekst pochodzi z numeru: 8/2007 MonitorPrawaPracy.pl
Pracodawca może wypowiedzieć dotychczasowe warunki pracy i płacy pracownikowi objętemu szczególną ochroną ze względu na członkostwo w zakładowej organizacji związkowej i upoważnienie do reprezentowania tej organizacji wobec pracodawcy, nie tylko w ramach zwolnień grupowych, ale także indywidualnych objętych ustawą z 13.3.2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz.U. Nr 90, poz. 844 ze zm.).
Wyrok SN z 19.4.2006 r., II PK 287/05
Przewodniczący SSN Andrzej Wróbel, Sędziowie SN: Jerzy Kwaśniewski, Zbigniew Myszka. 

Udział w nielegalnym strajku jako ciężkie naruszenie podstawowych
Wyrok SN z 7.2.2007 r., I PK 209/06
Tekst pochodzi z numeru: 8/2007  MonitorPrawaPracy.pl
Strajk może być nielegalny w różnym stopniu, w zależności od zakresu i wagi naruszenia przepisów ustawy, a stopień nielegalności strajku (naruszenia przepisów ustawy) ma istotny wpływ na odpowiedzialność za jego zorganizowanie, kierowanie akcją strajkową lub udział w strajku.
Nie do przyjęcia jest teza, że sam fakt zorganizowania i udział w nielegalnym strajku przesądzają o istnieniu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych przez pracownika organizującego strajk.
Wyrok SN z 7.2.2007 r., I PK 209/06
Przewodniczący SSN Herbert Szurgacz, Sędziowie SN: Beata Gudowska, Zbigniew Hajn. 

Rozwiązanie umowy o pracę z działaczem związkowym
Wyrok SN z 11.1.2006 r., II PK 106/05
Tekst pochodzi z numeru: 3/2007 MonitorPrawaPracy.pl
Wyrażenie zgody na wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy z pracownikiem, który jednocześnie pełni funkcję we władzach dwóch organizacji związkowych (zakładowej i pozazakładowej), przez zarząd jednej z tych organizacji, nie zwalnia pracodawcy od obowiązku uzyskania zgody drugiej organizacji (art. 32 ust. 1 i 4 ustawy z 23.5.1991 r. o związkach zawodowych, t.jedn.: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 ze zm.).
Wyrok SN z 11.1.2006 r., II PK 106/05
Przewodniczący SSN Krystyna Bednarczyk, Sędziowie SN: Beata Gudowska, Roman Kuczyński.

 
Aktualności Prasowe

Wywiad

Artykuły  pochodzą z ECH Nadnoteckich  z dnia 17-04-2007i 17-07-2007


Roczny Przegląd Naruszania Praw Związkowych

w Polsce w roku 2006

Częste są przypadki zastraszania członków związku

Naruszenia zbiorowych praw związkowych

Naruszenia indywidualnych praw członków

Zabór mienia związkowego

Brak konsultacji

Jakakolwiek dyskryminacja w zatrudnieniu, bezpośrednia lub pośrednia, w szczególności ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, a także ze względu na zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony albo w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy - jest niedopuszczalna.

Jakakolwiek dyskryminacja, bezpośrednia lub pośrednia, w zatrudnieniu, w szczególności ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, narodowość, przekonania, zwłaszcza polityczne lub religijne, oraz przynależność związkową - jest niedopuszczalna.

Czym jest szykanowanie w pracy?

Szykanowanie w pracy jest zdefiniowane jako wielokrotne, nieracjonalne zachowanie w stosunku do pracownika lub grupy pracowników, stwarzające zagrożenie dla ich zdrowia i bezpieczeństwa. W tym kontekście, "nieracjonalne zachowanie" oznacza zachowanie, które racjonalna osoba, uwzględniająca wszystkie okoliczności, mogłaby uznać za represjonowanie, poniżanie, ośmieszanie lub zastraszanie. "Zachowanie" oznacza działania pojedynczych osób lub grupy. System pracy może być narzędziem represji. "Zagrożenie zdrowia i bezpieczeństwa" obejmuje zdrowie fizyczne i psychiczne pracownika.

Szykanowanie może obejmować ataki słowne i fizyczne, a także bardziej subtelne akty, takie jak dewaluowanie pracy współpracownika czy jego towarzyska izolacja. Często obejmuje niewłaściwe wykorzystanie lub nadużycie władzy, w przypadku, gdy osoba będąca celem może mieć trudności z obroną. Szykanowanie może polegać na przemocy zarówno fizycznej, jak i psychicznej.

Psychiczny terror

Jak wynika z badań przeprowadzonych przez szwedzkiego psychologa Heinza Leymanna, co czwarta osoba w wieku produkcyjnym jest potencjalną ofiarą mobbingu w miejscu pracy. To 25 proc. społeczeństwa między 20. a 60. rokiem życia.

Co to jest mobbing? Określenie to pochodzi od ang. mob - tłum, motłoch i oznacza tyle, co napadać na kogoś, atakować. To rodzaj terroru psychicznego, stosowanego przez jedną lub kilka osób przeciwko - przeważnie - jednej. Represjonowanie pokrzywdzonej osoby trwa długo: miesiące, a nawet lata. Powtarza się systematycznie, osoba maltretowana zaś pozbawiona jest możliwości obrony. W tej sytuacji bezradności i bezsilności pozostaje tak długo, jak długo utrzymują się działania mobbingowe skierowane przeciwko niej.

Celem sprawcy jest zepsucie opinii ofiary i zaszkodzenie jej w sposób, który pozwoli wyeliminować ją z pozycji, jaką zajmuje. Stopniowo niszczy się jej reputację, zaburza i niszczy jej stosunki międzypersonalne, wpływa negatywnie na jakość wykonywanej przez nią pracy. Trwający długo spór powoduje wreszcie zaburzenia zdrowotne. W fazach bardziej zaawansowanych nie daje poszkodowanemu żadnych szans, aby sam, bez fachowej i życzliwej pomocy, mógł wydostać się z błędnego koła szykan i prześladowań. Narzędzia, jakimi posługuje się mobbing, to zwodzenie, podstęp i intryga, kłamstwa, plotki, oszczerstwa, zachowania sadystyczne. Ich wystąpieniu sprzyja też zła organizacja pracy, gdzie osobę traktuje się instrumentalnie. Pracownik nie ma tu nic do powiedzenia, przełożony nie liczy się z jego opinią, a wartość podwładnego ocenia się co najwyżej na podstawie jego wydajności pracy.

W państwach Unii Europejskiej za ofiary prześladowań w miejscu pracy uważa się około 8 proc. ogółu zatrudnionych. Badania przeprowadzone przez Fundację Dublińską wykazały, że w różnych krajach UE mobbingowi w miejscu pracy w ciągu ostatnich 12 miesięcy poddanych zostało około 12 milionów osób. Według danych uzyskanych z niemieckich organizacji pracowniczych i związków zawodowych obecnie około 1,5 miliona Niemców przeżywających codziennie nękanie psychiczne w miejscu pracy uznano za ofiary mobbingu.

***
Wyróżnia się następujące grupy przyczyn sprzyjających występowaniu mobbingu:

- przyczyny społeczne,

- cechy zarządzającego organizacją,

- szczególna pozycja społeczna ofiary mobbingu.

Do przyczyn społecznych sprzyjających występowaniu tej patologii zalicza się bezrobocie, stałe zagrożenie utratą pracy oraz skłonności samego przełożonego, który, świadomy swej wyższości, zmusza podwładnych do wykonywania wszelkich poleceń. Przyczyną uczucia niepewności pracownika może stać się zatrudnienie go na czas ściśle określony, na umowy zlecenia lub umowy o dzieło, nie dając mu poczucia pewności, stabilności i bezpieczeństwa.

Przyczyn mobbingu upatruje się też w sztywnych strukturach społecznych, umożliwiających sprawowanie władzy z pozycji siły. Sprzyjają jego występowaniu organizacje o skostniałym, zhierarchizowanym sposobie zarządzania. Także organizacyjny nieporządek i nieporadne, niekonsekwentne czy niekompetentne zarządzanie stanowią dobry grunt do powstania tego zjawiska. Typowe negatywne cechy organizacji, w której obserwować można zjawisko przemocy psychicznej, to: nieobsadzone stanowiska, mało czasu na wykonanie pilnych zadań, bezsensowne polecenia wydawane podwładnym. To także obarczenie pracownika dużą odpowiedzialnością, przy równoczesnym ograniczeniu mu możliwości podejmowania decyzji oraz niedocenianie działań podwładnych. Zła atmosfera w miejscu pracy, brak koleżeńskich zachowań, możliwości uzyskania wsparcia od współpracowników dają pracownikowi poczucie zagrożenia, niepewności i zwiększają ryzyko zaistnienia mobbingu w grupie.

Innym czynnikiem sprzyjającym powstaniu tego zjawiska jest charakterystyczny zespół cech, które posiada kierujący instytucją. Prof. Heinz Leymann opisał kilka typów osobowości "przełożonego oprawcy". Dla części z nich szykanowanie pracownika jest sposobem na odwrócenie uwagi od własnej niekompetencji.

"Portret psychologiczny" dręczyciela: osoba o wyolbrzymionym poczuciu własnej wartości, przeceniająca swoje umiejętności i swoją wiedzę. Przekonana o własnych zdolnościach, nie przyjmuje krytyki ze strony innych. Wszelkie uwagi ignoruje lub reaguje na nie z wściekłością i złością. Osoba, która odważyła się mieć odmienne od niego zdanie, traktowana jest jak największy wróg. Taka osoba może spodziewać się, że będzie przez przełożonego szykanowana i niszczona. Ale osoby uległe również nie mogą czuć się bezpieczne. Choć szef traktuje je jak swoją świtę i klakę, i spodziewa się od nich akceptacji dla wszystkich swoich decyzji, nie ufa on nikomu. Chce także doprowadzić do tego, aby osoby będące jego podwładnymi nie ufały także sobie nawzajem. Zazdrość i zawiść w miejscu pracy, doprowadzenie do niskiej samooceny nękanego pracownika, a z czasem niska jego ocena przez kolegów, którzy także zaczynają brać udział w prześladowaniu i psychicznym terroryzowaniu, pozwalają zarządzającemu przywrócić swój blask lub utrzymać opinię najlepszego. Konkurencja potencjalna lub tylko domniemana zostaje przez charakteropatycznego przełożonego zdominowana i unieszkodliwiona. Rzadko odczuwa on z tego powodu wyrzuty sumienia. Osoba poszkodowana znika bowiem z jego pola widzenia, a sytuacja w zakładzie pracy "normalizuje się".

Trzecim z wymienianych czynników jest szczególna pozycja społeczna ofiary. By wystąpiło zjawisko terroru psychicznego, często wystarczy fakt, że osoba ma inny kolor skóry, wywodzi się z innego kręgu kulturowego lub jest innej narodowości. Powodem do dyskryminacji może stać się także orientacja seksualna albo inna niż prezentowana przez przełożonego czy współpracowników hierarchia wartości albo przekonania religijne. Częściej prześladowane są osoby niepełnosprawne. Bardziej narażeni na mobbing są także mężczyźni pracujący w sfeminizownych zawodach lub kobiety w zawodach uznawanych za typowo męskie.

Organizacje zajmujące się wspieraniem i pomocą ofiarom mobbingu uznały, że do rozpoznania tej patologii zjawiska nękania i prześladowania psychicznego występować muszą przez co najmniej pół roku i pojawiać się systematycznie przynajmniej raz w tygodniu.

oprac. J. PAC

Typowe przejawy mobbingu:

- stałe ograniczanie, uniemożliwianie lub krytykowanie wypowiedzi

- kwestionowanie podejmowanych decyzji

- przesadne reagowanie na uwagi ofiary (krzyk, wymyślanie)

- niedawanie żadnych zadań do wykonania

- odbieranie prac danych wcześniej i przekazywanie innym

- zlecanie pracy poniżej i powyżej realnych możliwości lub uwłaczających godności

osobistej

- krytykowanie pracy i czepianie się spraw nieistotnych (np. wielokrotna zmiana treści

opracowań pisanych przez ofiarę)

- przesadne kontrolowanie czasu pracy

- wyrządzanie szkód na stanowisku pracy i obarczanie tym ofiary

- sprawdzanie zawartości biurka

- systematyczne straszenie zwolnieniem z pracy i bezrobociem

- ograniczanie kontaktów ze współpracownikami lub całkowita izolacja

- złośliwe uwagi i aluzje, plotkowanie

- ośmieszanie, sugerowanie choroby psychicznej

- wyśmiewanie wyglądu, sposobu zachowania, kalectwa, życia prywatnego, przekonań

religijnych, politycznych itp.

- fałszywe ocenianie zaangażowania w pracę

- lekceważenie, używanie pogardliwych słów, gestów i deprecjonujących zwrotów

- popychanie do błędów (np. zlecanie podpisania niesprawdzonych danych)

- zmuszanie do wykonywania prac szkodliwych dla zdrowia

  • grożenie lub używanie przemocy fizycznej

Dyrekcja **** szantażuje związkowców?

Dyrekcja firmy nas zastrasza - skarżą się związkowcy z **** fabryki ****. Na rozmowach w cztery oczy kierownictwo miało podsuwać członkom "Solidarności" gotowe deklaracje wypisania się ze związku. "Odmowa jest źle widziana" - mówią związkowcy.

"Sugerowano pracownikom , że jeśli nie wypiszą się ze związku, to np. zostaną przeniesieni do gorszej pracy. Firma ma na każdego haki. Wie np., że dany pracownik stara się o zapomogę lub studiuje. Podczas rozmów wyciągano tego typu rzeczy.

Stres w pracy

Przemoc w pracy

Szykanowanie w pracy

Mogą one być wzajemnie powiązane i trudne do zidentyfikowania, zwłaszcza w porównaniu z "tradycyjnymi" kwestiami bezpieczeństwa i higieny pracy związanymi z niebezpiecznymi substancjami czy urządzeniami. Jednakże, brak rozwiązań dla takich problemów jak stres może zrujnować firmę oraz zdrowie pracowników.

Czym jest stres w pracy?

Stres w pracy pojawia się wówczas, gdy żądania środowiska pracy są zbyt wysokie, aby pracownik mógł je spełnić (lub kontrolować). Presja jest zjawiskiem normalnym, wyzwalającym energię i motywację do działania, ale jeżeli żądania i presja stają się nadmierne, prowadzą do stresu, który szkodzi i pracownikom, i organizacji. Stres nie jest chorobą, ale może prowadzić do zaburzeń fizycznych i psychicznych. Stres w pracy to symptom problemu organizacyjnego, a nie indywidualnej słabości.

Czym jest przemoc w pracy?

Przemoc w pracy jest zdefiniowana jako każdy przypadek nadużywania, zastraszania lub napastowania pracownika, zagrażający jego bezpieczeństwu, zdrowiu, samopoczuciu lub zawodowej efektywności. Obejmuje znieważanie, groźby lub agresję fizyczną albo psychologiczną osób spoza organizacji w stosunku do pracownika. Przemoc może mieć wymiar rasowy lub płciowy. Przemoc w stosunku do personelu wchodzi w zakres bezpieczeństwa i higieny pracy oraz powinna być rozpatrywana na szczeblu organizacji. Nie jest to problem indywidualny.

Akt przemocy zwykle pojawia się w sytuacjach bardzo silnego napięcia lub presji, a także w kwestiach personalnych. Konflikt nie rozwiązany właściwie może przerodzić się w przemoc. Pracownicy szkolnictwa, służby zdrowia i służby publicznej mogą stać się ofiarami przemocy, ponieważ agresorzy widzą w nich "przedstawicieli" instytucji lub systemu.

Czym jest szykanowanie w pracy?

Szykanowanie w pracy jest zdefiniowane jako wielokrotne, nieracjonalne zachowanie w stosunku do pracownika lub grupy pracowników, stwarzające zagrożenie dla ich zdrowia i bezpieczeństwa. W tym kontekście, "nieracjonalne zachowanie" oznacza zachowanie, które racjonalna osoba, uwzględniająca wszystkie okoliczności, mogłaby uznać za represjonowanie, poniżanie, ośmieszanie lub zastraszanie. "Zachowanie" oznacza działania pojedynczych osób lub grupy. System pracy może być narzędziem represji. "Zagrożenie zdrowia i bezpieczeństwa" obejmuje zdrowie fizyczne i psychiczne pracownika.

Szykanowanie może obejmować ataki słowne i fizyczne, a także bardziej subtelne akty, takie jak dewaluowanie pracy współpracownika czy jego towarzyska izolacja. Często obejmuje niewłaściwe wykorzystanie lub nadużycie władzy, w przypadku, gdy osoba będąca celem może mieć trudności z obroną. Szykanowanie może polegać na przemocy zarówno fizycznej, jak i psychicznej.

USTAWA

z dnia 23 maja 1991 r.

o związkach zawodowych.

(Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854, z późn. zm. oraz z 2004 r. Nr 240, poz. 2407)
Rozdział 5

Odpowiedzialność za naruszenie przepisów ustawy

Art. 35. 1. Kto w związku z zajmowanym stanowiskiem lub pełnioną funkcją:

1) przeszkadza w utworzeniu zgodnie z prawem organizacji związkowej,

2) utrudnia wykonywanie działalności związkowej prowadzonej zgodnie z przepisami ustawy,

3) dyskryminuje pracownika z powodu przynależności do związku zawodowego, pozostawania poza związkiem

zawodowym lub wykonywania funkcji związkowej,

4) nie dopełnia obowiązków określonych w art. 261, 331 i 341

- podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.