|
  
Związki
zawodowe w Finlandii
Niezależny
Samorządny Związek Zawodowy "Solidarność" Zgodnie ze swoim statutem
jest dobrowolna i samorządną, ogólnokrajową organizacją
związkową pracowników, emerytów,
rencistów, bezrobotnych i innych osób,
których żródłem utrzymania jest lub była praca
zawodowa pod warunkiem, że osoby te są aktualnie członkami związku .
Każdy kto nie jest obojętny jego statusem zawodowym ,
powinien uświadomić sobie ,po co mu przynależeć do
NSZZ
"Solidarność"Seaking Poland LTD sp z o. o.
64-700 Czarnków
ul . Nowa
1b
Związek
zawodowy daje prawo współdecydowania o statusie
Firmy
Mamy umocnienie prawne na
mocy
ustawy z dnia 23 maja 1991r.
o związkach zawodowych /Dz.U.nr55,poz.234
CZY
WARTO ZAPISAĆ SIĘ DO ZWIĄZKU
ZAWODOWEGO ?
Odpowiedz sobie sam
Przynależność do
związku wzmacnia go, a powinno nam na tym zależeć, aby silna była
instytucja, która zabiega o nasze prawa i pilnuje ich
przestrzegania.
Możliwości
związków zawodowych wynikają w szczególności z
liczby członków, poparcia udzielanego przez
członków związku działaniom związkowym oraz ofiarnego i
mądrego występowania osób prowadzących działania związkowe.
Dopiero korzystny stan tych czynników prowadzi do tego, że
wystąpienia związku nie są lekceważone. Każdy z nas jest odpowiedzialny
za swój los. Lecz błędne jest mniemanie,że tylko własna
zapobiegliwość jest wystarczający gwarancja dobrych warunków
życia. Niekorzystne prawa i zasady zminimalizują znaczenie
nawet największej zapobiegliwości. Dlatego jest tak ważne, aby Związek
zawodowy miał wpływ na kształtowanie warunków decydujących o
sferze pracy. 1 to właśnie należy cenić, a nie okazjonalne upominki.
Członkowie związku mają szczególnie silny wpływ na kierunki
i rzetelność działań związkowych poprzez wybory swoich przedstawicieli.
Dlatego z wielką odpowiedzialnością trzeba traktować wybory
przedstawicieli do władz związkowych. Bardzo ważnym jest także, aby
członkowie związku na co dzień wyrażali swoje poparcie lub sprzeciw
wobec działań podejmowanych przez Związek W istotnych i trudnych
sprawach masowe poparcie dla propozycji związku mojš
zadecydowanie o ich przyjęciu.
Włączenie
się w nurt związkowy oraz świadomość wśród
członków związku omawianych tu uwarunkowań zadecyduje czy
Związek zawodowy będzie liczącym się partnerem w życiu zakładowym i
społecznym, mającym wpływ na poprawę warunków życia. Jeżeli
związki zawodowe nie będą miały takiego wpływu, to kto zadba o los
naszych pracowników i warunki ich pracy?"
Ochrona związkowca w razie
zwolnień grupowych – wypowiedzenie warunków pracy
i płacy
Wyrok SN z
19.4.2006 r., II PK 287/05
Tekst
pochodzi z numeru: 8/2007 MonitorPrawaPracy.pl
Pracodawca może
wypowiedzieć dotychczasowe warunki pracy i
płacy pracownikowi objętemu szczególną ochroną ze względu na
członkostwo w zakładowej organizacji związkowej i upoważnienie do
reprezentowania tej organizacji wobec pracodawcy, nie tylko w ramach
zwolnień grupowych, ale także indywidualnych objętych ustawą z
13.3.2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z
pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących
pracowników (Dz.U. Nr 90, poz. 844 ze zm.).
Wyrok SN z
19.4.2006 r., II PK 287/05
Przewodniczący
SSN Andrzej Wróbel, Sędziowie SN: Jerzy
Kwaśniewski, Zbigniew Myszka.
Udział
w nielegalnym strajku jako ciężkie naruszenie podstawowych
Wyrok
SN z 7.2.2007 r., I PK 209/06
Tekst
pochodzi z numeru: 8/2007 MonitorPrawaPracy.pl
Strajk może być
nielegalny w różnym stopniu, w zależności od
zakresu i wagi naruszenia przepisów ustawy, a stopień
nielegalności strajku (naruszenia przepisów ustawy) ma
istotny
wpływ na odpowiedzialność za jego zorganizowanie, kierowanie akcją
strajkową lub udział w strajku.
Nie do przyjęcia
jest teza, że sam fakt zorganizowania i udział w
nielegalnym strajku przesądzają o istnieniu ciężkiego naruszenia
podstawowych obowiązków pracowniczych przez pracownika
organizującego strajk.
Wyrok SN z
7.2.2007 r., I PK 209/06
Przewodniczący
SSN Herbert Szurgacz, Sędziowie SN: Beata Gudowska,
Zbigniew Hajn.
Rozwiązanie
umowy o pracę z działaczem związkowym
Wyrok
SN z 11.1.2006 r., II PK 106/05
Tekst
pochodzi z numeru: 3/2007 MonitorPrawaPracy.pl
Wyrażenie zgody
na
wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy z pracownikiem, który
jednocześnie pełni funkcję we władzach dwóch organizacji
związkowych (zakładowej i pozazakładowej), przez zarząd jednej z tych
organizacji, nie zwalnia pracodawcy od obowiązku uzyskania zgody
drugiej organizacji (art. 32 ust. 1 i 4 ustawy z 23.5.1991 r. o
związkach zawodowych, t.jedn.: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 ze zm.).
Wyrok SN z
11.1.2006 r., II PK 106/05
Przewodniczący
SSN Krystyna Bednarczyk, Sędziowie SN: Beata Gudowska, Roman Kuczyński.
Aktualności Prasowe
  
Artykuły
pochodzą z ECH Nadnoteckich z dnia 17-04-2007i
17-07-2007
Roczny
Przegląd Naruszania Praw Związkowych
w
Polsce w roku 2006
Częste
są przypadki zastraszania członków związku
Naruszenia
zbiorowych praw związkowych
Naruszenia
indywidualnych praw członków
Zabór
mienia związkowego
Brak
konsultacji
Jakakolwiek dyskryminacja
w zatrudnieniu, bezpośrednia lub pośrednia, w szczególności
ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość,
przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne,
wyznanie, orientację seksualną, a także ze względu na zatrudnienie na
czas określony lub nieokreślony albo w pełnym lub w niepełnym wymiarze
czasu pracy - jest niedopuszczalna.
Jakakolwiek
dyskryminacja, bezpośrednia lub pośrednia, w zatrudnieniu, w
szczególności ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność,
rasę, narodowość, przekonania, zwłaszcza polityczne lub religijne, oraz
przynależność związkową - jest niedopuszczalna.
Czym
jest szykanowanie w pracy?
Szykanowanie
w pracy jest zdefiniowane jako wielokrotne, nieracjonalne zachowanie w
stosunku do pracownika lub grupy pracowników, stwarzające
zagrożenie dla ich zdrowia i bezpieczeństwa. W tym kontekście,
"nieracjonalne zachowanie" oznacza zachowanie, które
racjonalna osoba, uwzględniająca wszystkie okoliczności, mogłaby uznać
za represjonowanie, poniżanie, ośmieszanie lub zastraszanie.
"Zachowanie" oznacza działania pojedynczych osób lub grupy.
System pracy może być narzędziem represji. "Zagrożenie zdrowia i
bezpieczeństwa" obejmuje zdrowie fizyczne i psychiczne pracownika.
Szykanowanie
może obejmować ataki słowne i fizyczne, a także bardziej subtelne akty,
takie jak dewaluowanie pracy współpracownika czy jego
towarzyska izolacja. Często obejmuje niewłaściwe wykorzystanie lub
nadużycie władzy, w przypadku, gdy osoba będąca celem może mieć
trudności z obroną. Szykanowanie może polegać na przemocy
zarówno fizycznej, jak i psychicznej.
Psychiczny
terror
Jak
wynika z badań przeprowadzonych przez szwedzkiego psychologa Heinza
Leymanna, co czwarta osoba w wieku produkcyjnym jest potencjalną ofiarą
mobbingu w miejscu pracy. To 25 proc. społeczeństwa między 20. a 60.
rokiem życia.
Co to jest mobbing? Określenie
to pochodzi od
ang. mob - tłum, motłoch i oznacza tyle, co napadać na kogoś, atakować.
To rodzaj terroru psychicznego, stosowanego przez jedną lub kilka
osób przeciwko - przeważnie - jednej. Represjonowanie
pokrzywdzonej osoby trwa długo: miesiące, a nawet lata. Powtarza się
systematycznie, osoba maltretowana zaś pozbawiona jest możliwości
obrony. W tej sytuacji bezradności i bezsilności pozostaje tak długo,
jak długo utrzymują się działania mobbingowe skierowane przeciwko niej.
Celem
sprawcy jest zepsucie opinii ofiary i zaszkodzenie jej w
sposób, który pozwoli wyeliminować ją z pozycji,
jaką zajmuje. Stopniowo niszczy się jej reputację, zaburza i niszczy
jej stosunki międzypersonalne, wpływa negatywnie na jakość wykonywanej
przez nią pracy. Trwający długo spór powoduje wreszcie
zaburzenia zdrowotne. W fazach bardziej zaawansowanych nie daje
poszkodowanemu żadnych szans, aby sam, bez fachowej i życzliwej pomocy,
mógł wydostać się z błędnego koła szykan i prześladowań.
Narzędzia, jakimi posługuje się mobbing, to zwodzenie, podstęp i
intryga, kłamstwa, plotki, oszczerstwa, zachowania sadystyczne. Ich
wystąpieniu sprzyja też zła organizacja pracy, gdzie osobę traktuje się
instrumentalnie. Pracownik nie ma tu nic do powiedzenia, przełożony nie
liczy się z jego opinią, a wartość podwładnego ocenia się co najwyżej
na podstawie jego wydajności pracy.
W
państwach Unii Europejskiej za ofiary prześladowań w miejscu pracy
uważa się około 8 proc. ogółu zatrudnionych. Badania
przeprowadzone przez Fundację Dublińską wykazały, że w
różnych krajach UE mobbingowi w miejscu pracy w ciągu
ostatnich 12 miesięcy poddanych zostało około 12 milionów
osób. Według danych uzyskanych z niemieckich organizacji
pracowniczych i związków zawodowych obecnie około 1,5
miliona Niemców przeżywających codziennie nękanie psychiczne
w miejscu pracy uznano za ofiary mobbingu.
***
Wyróżnia się następujące grupy przyczyn sprzyjających
występowaniu mobbingu:
- przyczyny
społeczne,
-
cechy
zarządzającego organizacją,
-
szczególna pozycja społeczna ofiary mobbingu.
Do
przyczyn społecznych sprzyjających występowaniu tej patologii zalicza
się bezrobocie, stałe zagrożenie utratą pracy oraz skłonności samego
przełożonego, który, świadomy swej wyższości, zmusza
podwładnych do wykonywania wszelkich poleceń. Przyczyną uczucia
niepewności pracownika może stać się zatrudnienie go na czas ściśle
określony, na umowy zlecenia lub umowy o dzieło, nie dając mu poczucia
pewności, stabilności i bezpieczeństwa.
Przyczyn
mobbingu upatruje się też w sztywnych strukturach społecznych,
umożliwiających sprawowanie władzy z pozycji siły. Sprzyjają jego
występowaniu organizacje o skostniałym, zhierarchizowanym sposobie
zarządzania. Także organizacyjny nieporządek i nieporadne,
niekonsekwentne czy niekompetentne zarządzanie stanowią dobry grunt do
powstania tego zjawiska. Typowe negatywne cechy organizacji, w
której obserwować można zjawisko przemocy psychicznej, to:
nieobsadzone stanowiska, mało czasu na wykonanie pilnych zadań,
bezsensowne polecenia wydawane podwładnym. To także obarczenie
pracownika dużą odpowiedzialnością, przy równoczesnym
ograniczeniu mu możliwości podejmowania decyzji oraz niedocenianie
działań podwładnych. Zła atmosfera w miejscu pracy, brak koleżeńskich
zachowań, możliwości uzyskania wsparcia od
współpracowników dają pracownikowi poczucie
zagrożenia, niepewności i zwiększają ryzyko zaistnienia mobbingu w
grupie.
Innym
czynnikiem sprzyjającym powstaniu tego zjawiska jest charakterystyczny
zespół cech, które posiada kierujący instytucją.
Prof. Heinz Leymann opisał kilka typów osobowości
"przełożonego oprawcy". Dla części z nich szykanowanie pracownika jest
sposobem na odwrócenie uwagi od własnej niekompetencji.
"Portret
psychologiczny" dręczyciela: osoba o wyolbrzymionym poczuciu własnej
wartości, przeceniająca swoje umiejętności i swoją wiedzę. Przekonana o
własnych zdolnościach, nie przyjmuje krytyki ze strony innych. Wszelkie
uwagi ignoruje lub reaguje na nie z wściekłością i złością. Osoba,
która odważyła się mieć odmienne od niego zdanie, traktowana
jest jak największy wróg. Taka osoba może spodziewać się, że
będzie przez przełożonego szykanowana i niszczona. Ale osoby uległe
również nie mogą czuć się bezpieczne. Choć szef traktuje je
jak swoją świtę i klakę, i spodziewa się od nich akceptacji dla
wszystkich swoich decyzji, nie ufa on nikomu. Chce także doprowadzić do
tego, aby osoby będące jego podwładnymi nie ufały także sobie nawzajem.
Zazdrość i zawiść w miejscu pracy, doprowadzenie do niskiej samooceny
nękanego pracownika, a z czasem niska jego ocena przez
kolegów, którzy także zaczynają brać udział w
prześladowaniu i psychicznym terroryzowaniu, pozwalają zarządzającemu
przywrócić swój blask lub utrzymać opinię
najlepszego. Konkurencja potencjalna lub tylko domniemana zostaje przez
charakteropatycznego przełożonego zdominowana i unieszkodliwiona.
Rzadko odczuwa on z tego powodu wyrzuty sumienia. Osoba poszkodowana
znika bowiem z jego pola widzenia, a sytuacja w zakładzie pracy
"normalizuje się".
Trzecim
z wymienianych czynników jest szczególna pozycja
społeczna ofiary. By wystąpiło zjawisko terroru psychicznego, często
wystarczy fakt, że osoba ma inny kolor skóry, wywodzi się z
innego kręgu kulturowego lub jest innej narodowości. Powodem do
dyskryminacji może stać się także orientacja seksualna albo inna niż
prezentowana przez przełożonego czy
współpracowników hierarchia wartości albo
przekonania religijne. Częściej prześladowane są osoby niepełnosprawne.
Bardziej narażeni na mobbing są także mężczyźni pracujący w
sfeminizownych zawodach lub kobiety w zawodach uznawanych za typowo
męskie.
Organizacje
zajmujące się wspieraniem i pomocą ofiarom mobbingu uznały, że do
rozpoznania tej patologii zjawiska nękania i prześladowania
psychicznego występować muszą przez co najmniej pół roku i
pojawiać się systematycznie przynajmniej raz w tygodniu.
oprac.
J. PAC
Typowe
przejawy mobbingu:
-
stałe
ograniczanie, uniemożliwianie lub krytykowanie wypowiedzi
-
kwestionowanie podejmowanych decyzji
-
przesadne reagowanie na uwagi ofiary (krzyk, wymyślanie)
-
niedawanie żadnych zadań do wykonania
-
odbieranie prac danych wcześniej i przekazywanie innym
-
zlecanie pracy poniżej i powyżej realnych możliwości lub uwłaczających
godności
osobistej
-
krytykowanie pracy i czepianie się spraw nieistotnych (np. wielokrotna
zmiana treści
opracowań
pisanych przez ofiarę)
-
przesadne kontrolowanie czasu pracy
-
wyrządzanie szkód na stanowisku pracy i obarczanie tym ofiary
-
sprawdzanie zawartości biurka
-
systematyczne straszenie zwolnieniem z pracy i bezrobociem
-
ograniczanie kontaktów ze współpracownikami lub
całkowita izolacja
-
złośliwe uwagi i aluzje, plotkowanie
-
ośmieszanie, sugerowanie choroby psychicznej
-
wyśmiewanie wyglądu, sposobu zachowania, kalectwa, życia prywatnego,
przekonań
religijnych,
politycznych itp.
-
fałszywe ocenianie zaangażowania w pracę
-
lekceważenie, używanie pogardliwych słów, gestów
i deprecjonujących zwrotów
-
popychanie do błędów (np. zlecanie podpisania
niesprawdzonych danych)
-
zmuszanie do wykonywania prac szkodliwych dla zdrowia
Dyrekcja
**** szantażuje związkowców?
Dyrekcja firmy nas
zastrasza - skarżą się związkowcy z **** fabryki ****. Na rozmowach w
cztery oczy kierownictwo miało podsuwać członkom "Solidarności" gotowe
deklaracje wypisania się ze związku. "Odmowa
jest źle widziana" - mówią związkowcy.
"Sugerowano pracownikom ,
że jeśli nie wypiszą się ze związku, to
np.
zostaną przeniesieni do gorszej pracy. Firma ma na każdego haki. Wie
np., że dany pracownik stara się o zapomogę lub studiuje. Podczas
rozmów wyciągano tego typu rzeczy.
Stres
w
pracy
Przemoc
w pracy
Szykanowanie
w pracy
Mogą
one być wzajemnie powiązane i trudne do zidentyfikowania, zwłaszcza w
porównaniu z "tradycyjnymi" kwestiami bezpieczeństwa i
higieny pracy związanymi z niebezpiecznymi substancjami czy
urządzeniami. Jednakże, brak rozwiązań dla takich problemów
jak stres może zrujnować firmę oraz zdrowie pracowników.
Czym
jest stres w pracy?
Stres
w
pracy pojawia się wówczas, gdy żądania środowiska pracy są
zbyt wysokie, aby pracownik mógł je spełnić (lub
kontrolować). Presja jest zjawiskiem normalnym, wyzwalającym energię i
motywację do działania, ale jeżeli żądania i presja stają się
nadmierne, prowadzą do stresu, który szkodzi i pracownikom,
i organizacji. Stres nie jest chorobą, ale może prowadzić do zaburzeń
fizycznych i psychicznych. Stres w pracy to symptom problemu
organizacyjnego, a nie indywidualnej słabości.
Czym
jest przemoc w pracy?
Przemoc
w pracy jest zdefiniowana jako każdy przypadek nadużywania,
zastraszania lub napastowania pracownika, zagrażający jego
bezpieczeństwu, zdrowiu, samopoczuciu lub zawodowej efektywności.
Obejmuje znieważanie, groźby lub agresję fizyczną albo psychologiczną
osób spoza organizacji w stosunku do pracownika. Przemoc
może mieć wymiar rasowy lub płciowy. Przemoc w stosunku do personelu
wchodzi w zakres bezpieczeństwa i higieny pracy oraz powinna być
rozpatrywana na szczeblu organizacji. Nie jest to problem indywidualny.
Akt
przemocy zwykle pojawia się w sytuacjach bardzo silnego napięcia lub
presji, a także w kwestiach personalnych. Konflikt nie rozwiązany
właściwie może przerodzić się w przemoc. Pracownicy szkolnictwa, służby
zdrowia i służby publicznej mogą stać się ofiarami przemocy, ponieważ
agresorzy widzą w nich "przedstawicieli" instytucji lub systemu.
Czym
jest szykanowanie w pracy?
Szykanowanie
w pracy jest zdefiniowane jako wielokrotne, nieracjonalne zachowanie w
stosunku do pracownika lub grupy pracowników, stwarzające
zagrożenie dla ich zdrowia i bezpieczeństwa. W tym kontekście,
"nieracjonalne zachowanie" oznacza zachowanie, które
racjonalna osoba, uwzględniająca wszystkie okoliczności, mogłaby uznać
za represjonowanie, poniżanie, ośmieszanie lub zastraszanie.
"Zachowanie" oznacza działania pojedynczych osób lub grupy.
System pracy może być narzędziem represji. "Zagrożenie zdrowia i
bezpieczeństwa" obejmuje zdrowie fizyczne i psychiczne pracownika.
Szykanowanie
może obejmować ataki słowne i fizyczne, a także bardziej subtelne akty,
takie jak dewaluowanie pracy współpracownika czy jego
towarzyska izolacja. Często obejmuje niewłaściwe wykorzystanie lub
nadużycie władzy, w przypadku, gdy osoba będąca celem może mieć
trudności z obroną. Szykanowanie może polegać na przemocy
zarówno fizycznej, jak i psychicznej.
USTAWA
z
dnia 23 maja 1991 r.
o związkach zawodowych.
(Dz.
U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854, z późn. zm. oraz z 2004 r. Nr
240, poz. 2407)
Rozdział 5
Odpowiedzialność za naruszenie przepisów ustawy
Art. 35. 1. Kto w związku z zajmowanym stanowiskiem lub
pełnioną funkcją:
1)
przeszkadza w utworzeniu zgodnie z prawem organizacji związkowej,
2)
utrudnia wykonywanie działalności związkowej prowadzonej zgodnie z
przepisami ustawy,
3)
dyskryminuje pracownika z powodu przynależności do związku zawodowego,
pozostawania poza związkiem
zawodowym
lub wykonywania funkcji związkowej,
4)
nie dopełnia obowiązków określonych w art. 261, 331 i 341
-
podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.
|